พี่คิณจะอ่อนโยน..#อคิณฟาง
.
.
.
“ฟางน่าหมั่นเขี้ยวไปหมดเลย”
“อ้ะ...พี่ค- อื้ออ”
คนตัวเล็กกำลังหมุนตัวเพื่อจะหันไปต่อว่าอคิณที่กำลังวุ่นวายอยู่ที่ลำคอสวย แต่ยังไม่ทันที่จะอ้าปากพูด อคิณก็ทาบทับริมฝีปากของตัวเองลงมาที่ริมฝีปากบางของฟางอย่างอ่อนโยน
สัมผัสละมุนที่มอบให้ทำให้คนตัวเล็กแทบจะละลายและทรงตัวไม่อยู่ แขนแกร่งโอบรัดเอวของฟางเอาไว้ ลิ้นร้อนรุกล้ำเข้ามาเกี่ยวกระวัดกันจนเกิดเสียงน่าอาย หยาดน้ำใสไหลเลอะที่มุมปากสวย อคิณตามจูบซับทุกอหยาดหยด มือเล็กบีบลงที่ไหล่หนาทั้งสองข้างเมื่ออคิณเปลี่ยนสัมผัสของจูบให้วาบหวามและเร่าร้อนมากขึ้น
เกินไปแล้วพี่คิณ ฟางจะไม่ไหวอยู่แล้วนะ
มือเล็กกำมือแล้วทุบลงที่อกแกร่งเบาๆเป็นเชิงบอกว่าหายใจไม่ทันแล้ว
“อื้อออ”
อคิณผละออก แล้วจูบซ้ำลงมาในเวลาไม่กี่วินาที ฟางของเค้าน่ารักเกินไป แววตาฉ่ำๆเหมือนลูกแมว ริมฝีปากบางสีชมพูอ่อนที่ดูอวบอิ่มนั่น ที่เวลาเค้าได้มองแล้วอดใจไม่ไหวจะต้องจูบทุกที่ เค้าดูดดึงและขบกัดหยอกล้อที่ริมฝีปากล่าง ตวัดสายตามองคนตัวเล็กที่ก็มองเค้าอยู่เหมือนกัน
ไม่ไหวแล้วฟาง แบบนี้มันเกินไป พี่คงปล่อยเราไปไม่ได้แล้วในคืนนี้
ฟึ่บ
อคิณดันให้อีกคนลงไปนอนราบบนเตียงแล้วตัวเองก็ทาบทับลงที่ร่างบาง ผละริมฝีปากแล้วจูบซ้ำลงไปอีกทำแบบนี้ซ้ำๆอยู่หลายครั้ง
เค้าเสพติดการจูบฟางไปแล้ว
“พี่คิณ”
เสียงเล็กเอ่ยเรียกชื่ออีกคนอย่างแผ่วเบา ในตอนที่อคิณผละจากริมฝีปากและไล่จูบตั้งแต่มุมปาก แก้มใส ปลายคาง และหยุดอยู่ที่ลำคอ ดูดดึงซ้ำที่รอยช้ำเมื่อเช้า และทำรอยใหม่เพิ่มไปอีก
“ครับ”
เค้าขานรับขณะที่ปากของเค้ากำลังซุกซนอยู่ที่ลำคอสวย
“พี่คิณ...อื้ออ”
พอได้ทำรอยที่คออย่างพอใจแล้ว เค้าเลื่อนใบหน้าขึ้นมาจูบซับที่ริมฝีปากบางนั้นอีกครั้ง
มือหนาปลดกระดุมเสื้อแขนยาวที่ฟางใส่นอนทีล่ะเม็ดจนเผยให้เห็นแผ่นอกขาว สัมผัสอย่างเบามือที่แผ่นอกบาง นิ้วเรียวยาวสะกิดที่ยอดอกทั้งสองข้างจนคนใต้ร่างตัวสั่นเทา
“อ้ะ..อื้ออ”
อคิณผละจากริมฝีปากสวยก้มลงดูดดึงยอดอกอย่างแผ่วเบา ระวังอย่างมากไม่ให้ฟันของเค้าถูกผิวสวยของฟาง แต่กลับทำรอยจ้ำแดงเอาไว้เต็มไปหมเ
คนตัวเล็กบิดเร่าด้วยความรู้สึกประหลาดที่เกิดขึ้น มือบางดันไหล่หนาให้หยุดการกระทำแต่ไม่เป็นผลสำเร็จ ปากเล็กหลุดเสียงครางออกมาทุกครั้งที่ริมฝีปากหนาสัมผัสหยอกล้อกับยอดอก
“ฟางหอม...หอมไปทั้งตัวเลย”
“อื้ออ...พ...พี่คิณ...อ้ะ...อย่าพูด”
คนตัวเล็กส่งเสียงขาดช่วงห้ามปามไม่ให้เค้าพูด อคิณหัวเราะในลำคอให้กับความน่ารักของฟาง อุณหภูมิบนเตียงตอนนี้แทบจะลุกเป็นไฟ ทั้งตัวเค้าและฟางร้อนพอกันทั้งคู่
มือหนาเลื่อนต่ำลงมาลูบวนอยู่ที่หน้าท้องแบนราบ ก่อนจะจับเข้าที่ขอบกางเกงนอนและชั้นในแล้วค่อยๆดึงมันออกให้พ้นทางพร้อมกันทีเดียว
ขาเรียวสวยหุบเข้าหากันทันทีที่ผิวภายใต้เสื้อผ้าสัมผัสกับความเย็นของเครื่องปรับอากาศ อคิณจึงแทรกตัวเองเข้าไปอยู่กลางหว่างขานั่นไว้
“ฮื่ออ...พี่คิณ...อ้ะ...อย่า...อื้อ...อย่าจับ..”
มือหนาสัมผัสลงที่ส่วนอ่อนไหวของอีกคน ขยับขึ้นลงเบาๆ คนตัวเล็กดิ้นขลุกอยู่ใต้ร่างของเค้าแล้วส่งเสียงครางหวานหูทำให้อคิณได้ใจขยับข้อมือให้เร็วขึ้นกว่าเดิม
“อ้ะๆๆอื้ออ..งื้ออ”
มือเล็กยกขึ้นมาปิดปากของตัวเองไม่ให้ส่งเสียงวาบหวานออกมา เพราะอายเกินจะทนแต่ทำอะไรไม่ได้ อคิณยังคงเล่นงานเค้าทั้งหน้าอกสวยและส่วนอ่อนไหวที่ตอนนี้แข็งตัวและพร้อมที่จะระเบิดอารมณ์ออกมาแล้ว
“อ่าส์...ฟาง...เอามือออกครับ”
มือหนาอีกข้างดึงมือคนตัวเล็กที่ปิดปากอยู่ออก แล้วประกบจูบซ้ำลงไป ข้อมือหนาก็ขยับเร็วขึ้นเมื่ออีกฝ่ายเผลอขยับสะโพกเด้งรับมือของเค้า
“อื้อๆๆ”
ฟางส่งเสียงครางในลำคอ สมองขาวโพลนไปหมดเมื่อใกล้จะปลดปล่อย อคิณเร่งจังหวะขยับมืออีกสองสามทีจนคนตัวเล็กกระตุกเกร็งและปลดปล่อยออกมาเต็มหน้าท้อง
“แฮ่กๆๆ”
อคิณจูบซับที่หน้าผากมนที่ชื้นไปด้วยเหงื่อแล้วก้มลงซบอยู่ที่ซอกคอสวย เสียงหอบหายใจของฟางดังอยู่ข้างหูของเค้า อคิณยกยิ้ม เค้าลุกขึ้นนั่งคุกเข่าอยู่ที่หว่างขาของคนตัวเล็กที่นอนหมดแรงอยู่ตรงหน้า ปลดกระดุมเสื้อของตัวเอง สายตาร้อนแรงมองมาทำให้อีกคนหน้าเห่อร้อนขึ้นสีก่อนจะเบือนหน้าหนีไปอีกทาง แผ่นอกขยับขึ้นลงตามแรงหายใจ สายตาของอคิณจับจ้องไปตามเนื้อตัวและแผ่นอกที่เค้าทำรอยเอาไว้มีเข้มบ้างจางบ้าง ที่ชัดสุดๆคงจะเป็นที่ลำคอสวยนั่น
เค้าถอดเสื้อตัวเองแล้วเหวี่ยงไปที่ไหนสักที่บนเตียง แล้วก้มลงไปจูบที่ปากเห่อช้ำของฟางอีกครั้ง
ก็บอกแล้วว่าปากฟางมันน่าจูบทุกครั้งที่มอง
“พี่คิณ...พอล-”
เสียงเล็กติดแหบๆของฟางกำลังจะเอ่ยห้ามเค้า
“อย่าห้ามครับ เครื่องพี่ร้อนแล้ว ห้ามตอนนี้ไม่ทันแล้วฟาง เพราะฟางน่าเอ็นดูขนาดนี้ พี่เลยอดใจไม่ไหวอยากเอ็นดูฟางทั้งตัวเลย”
อคิณปลุกเร้าอารมณ์ฟางขึ้นมาอีกครั้งด้วยจูบที่เร้าร้อนกว่าเดิม เค้าเอื้อมขึ้นไปหยิบเจลหล่อลื่นที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียง ที่แวะซื้อมาระหว่างทางกลับบ้านของวันนี้
พร้อมกว่านี้ไม่มีแล้วล่ะครับ
มือหนาจับขาทั้งสองข้างตั้งฉากขึ้น ขาเรียวพยายามหุบเข้าหากัน แต่ไม่เป็นผลเพราะคนตัวโตอย่างอคิณขวางเอาไว้
เค้าบีบเจลหล่อลื่นใส่นิ้วเรียวยาวแล้วลูบวนที่ช่องทางด้านหลังก่อนจะค่อยๆสอดนิ้วเข้าไปสำรวจภายใน
คนตัวเล็กสะดุ้งเมื่อสัมผัสเย็นที่ช่องทางด้านหลัง
“อื้อ...อึดอัด...อ้ะ...เอาออกไปนะ”
แค่นิ้วเดียวก็จะให้เอาออกแล้ว ไม่อยากจะคิดถ้าตัวตนของพี่เข้าไปอยู่ข้างในของฟางจะเป็นยังไงนะ
เพียงแค่คิดแกนกายที่ปวดหนึบของเค้าก็พองตัวขึ้นมาอีก เค้าก้มลงจูบเพื่อปลอบประโลมอีกฝ่าย มือที่ว่างอยู่จับที่ส่วนอ่อนไหวที่เพิ่งปลดปล่อยไปเมื่อครู่ขึ้นมารูดรั้งอีกครั้ง นิ้วโป้งลูบวนไปมาที่ส่วนหัว
ฟางโดนกระทำสองช่องทางในเวลาเดียวกัน แกนกายที่เพิ่งปลดปล่อยไปเมื่อครู่แข็งสู้มืออคิณขึ้นมาอีกครั้ง
เค้าขยับเข้าออกช้าๆพรางกดนิ้ววนไปทั่วผนังด้านใน ดึงนิ้วตัวเองเข้าออกที่ช่องทางสีสวยแล้วเพิ่มนิ้วที่สองเข้า
“อื้อ...อ้ะ..พี่คิณ..อ้ะ...ฟางเจ็บ”
“นิดเดียวครับ”
กระซิบแผ่วเบาที่ข้างหู
ถึงจะบ่นเจ็บแต่ก็ยังส่งเสียงครางกระเส่าอย่างหวานหู ความเสียดในช่องทางด้านหลัง ก้านนิ้วยาวคว้านกดไปทั่วผนังด้านในจน…
“อ๊า”
อคิณสัมผัสโดนจุดกระสันที่ช่องทางด้านหลังจนอีกคนสะดุ้งส่งเสียงครางหวานแล้วบิดตัวไปมาเมื่อนิ้วเรียวกดย้ำอยู่ตรงนั้นแล้วเพิ่มนิ้วที่สามเข้าไปเพื่อขยายช่องทางให้สามารถรับตัวตนของเค้าเข้าไปได้
“ฟาง”
ร่างเล็กปรือตามองอคิณที่ส่งเสียงเรียกอย่างแผ่วเบาตรงหน้า
“Be mine”
เสียงกระซิบที่ทำให้หัวใจเต้นแรงแทบจะหลุดออกมาของอคิณ ทำให้ใบหน้าที่ขึ้นสีอยู่แล้วกลับแดงขึ้นไปอีก
อยากจะตอบว่าไม่เพื่อหยุดกระทำนี้ แต่สายตาที่ส่งมา ทั้งร้อนแรง อ้อนวอนและอบอุ่นในเวลาเดียวกัน พาให้หัวใจที่เต้นแรงอ่อนยวบยาบลงทันที
มือเล็กยกขึ้นสัมผัสที่แก้มชื้นเหงื่อของอคิณ นิ้วเรียวสวยเกลี่ยที่แก้มของเค้าและส่งยิ้มหวานกลับไป
“Yes…”
“อื้ออ!”
เค้าประกบริมฝีปากบางนั่นอีกครั้งทันทีที่ได้ยินคำตกลง
เค้าดึงนิ้วของตัวเองออกเมื่อแน่ใจว่าช่องทางน่าจะขยายบ้างแล้ว
อคิณถอดกางเกงของตัวเองออกทำให้บางอย่างที่แข็งขืนภายในกระเด้งชูชันขึ้นมา เค้าบีบเจลลงบนมือก่อนจะชโลมลงที่กายแกร่งที่แข็งขืนเต็มที่ก่อนจะจ่อไปที่ช่องทางสวย ใช้ส่วนหัวถูไถไปที่ช่องทาง เค้าช้อนใต้ข้อพับขาของอีกคนพร้อมกับค่อยๆขยับกายเข้าไป
“อ่าส์”
“อื้อ! เจ็บ! พี่คิณ...ฟางเจ็บ”
เพิ่งเข้าไปได้แค่ส่วนหัว คนตัวเล็กก็บิดเร้าด้วยความเจ็บแล้ว
อคิณก้มลงจูบซับน้ำตาที่หางตาของอีกคนที่มีน้ำตาเอ่อล้นอยู่
“ให้พี่เอาออกก่อนมั้ยครับ”
เค้าเอาหน้าผากของตัวเองทาบลงบนหน้าผากมนของฟางและหยุดขยับช่วงล่างให้คาอยู่แบบนั้น กะจะให้ภายในของอีกคนคุ้นชิน มือหนาลูบแก้มใสแล้วเช็ดน้ำตาให้ คนตัวเล็กช้อนสายตาสบตากับเค้า
ทำไมสายตาพี่คิณอ่อนโยนจัง ยิ่งเห็นใกล้ๆแบบนี้ ทำให้ไม่กล้าปฏิเสธออกไป
“ม...ไม่เป็นไร...เข้า...ฮึก...เข้ามาได้”
“พี่สัญญาว่าจะอ่อนโยนกับฟางนะครับ”
เมื่อได้ยินคำอนุญาต เค้ากดจูบที่ริมฝีปากบางอีกครั้งและค่อยๆขยับกายเข้าไปเรื่อยๆจนสุด
“อ่าส์”
แทบจะระเบิดออกมาทันทีที่เข้าไปจนสุด ภายในตัวฟางตอดรัดเค้าจนปวดหนึบไปหมดอยากจะปลดปล่อยทั้งๆที่ยังไม่ได้ขยับเลยด้วยซ้ำ
.
.
.
“อ้ะๆๆ”
ความเจ็บเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่าน เสียงกระทบกันของเนื้อผิวดังอย่าหยาบโลนผสานกับเสียงครางผสานกันอย่างหวานหู
“อ้ะๆ...เบาหน่อย...อื้อ”
เสียงแหบพร่าของฟางเป็นตัวกระตุ้นอารมณ์ของอคิณได้ดี คนตัวเล็กส่งเสียงบอกให้เบาๆแต่อีกคนกับโหมกระแทกกระทั้นเข้ามาอย่างหนักหน่วงจนต้องส่งเสียงครางลั่น มือเล็กใช้เล็บจิกข่วนแผ่นหลังอคิณจนเลือดซิบสร้างความเจ็บให้คนตัวโตไม่น้อย
แต่ก็ช่างมันสิเจ็บแค่นี้ไม่ตายหรอ แต่ถ้าไม่ได้กินน้อง อคิณนี่แหละจะตาย
“ไหน...อ้ะๆ...ไหนบอก...จะ..อื้อ...อ่อนโยน”
คนตัวเล็กเอ่ยเสียงขาดช่วงเอ่ยถามอคิณที่ขยับกายเข้ามาอย่างหนักหน่วง
“ก็อ่อนโยนอยู่นี่ไงครับ”
จุ๊ฟ
เค้าก้มลงหอมแก้มใสแล้วโปรยยิ้มบาง คนตัวเล็กเบือนหน้าหนีเพราะอายเกินจะทน ฟางเผลอกัดปากล่างของตัวเองในจังหวะที่อคิณกดกายซ้ำๆอยู่ที่จุดกระสัน ยิ่งฟางทำแบบนี้อคิณก็แทบจะคลั่งตาย ขยับกายให้เร่งจังหวะหนักหน่วงขึ้นไปอีก
“อ้ะๆ ไม่ไหว...อื้อ...ไม่ไหวแล้ว”
ไม่ทันขาดคำแกนกายเล็กก็ปลดปล่อยออกมาเต็มหน้าท้องอีกครั้ง ปลดปล่อยออกมาทั้งๆที่ไม่ได้สัมผัสมันเลย
อคิณขยับกายเข้าออกอยู่สองสามครั้งก็ปลดปล่อยออกมาเช่นกัน ฟุบร่างทับคนใต้ร่างเอาไว้พลางพรมจูบไปทั่วกรอบหน้าเล็กอย่างรักใคร่
“อ่าส์”
"แฮ่กๆ"
คนตัวเล็กหายใจหอบหนัก หนังตาหนักแทบจะลืมไม่ขึ้นปิดลงด้วยความเหนื่อยล้า ปล่อยให้อคิณนอนซบอยู่แบบนั้น อีกคนก็หอบหายใจถี่ไม่ต่างกัน
.
.
.
.
//ฝากกลับไปให้กำลังใจในจอยลดาด้วยนะคะ กราบ
#รูมเมทที่รัก #แก็งค์พี่หล่อคณะบริหาร
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น